Neen, het Vlaams Belang is niet sociaal!

Jongeren verzetten zich tegen Van Langenhove

Het VB heeft bij de recente verkiezingen succes geboekt. Daartoe heeft het in zijn campagne vooral gerekend op een zoniet racistisch dan toch xenofoob buikgevoel bij veel Vlamingen. Maar om gerust te zijn om niet overdreven rechts over te komen, hebben ze hun verkiezingsprogramma een sociaal sausje gegeven: hogere minimumpensioenen en –lonen, lagere pensioenleeftijd, enz ….

Het gaat om desiderata die ze netjes hebben afgekeken van de progressieve partijen als SPA, PVDA, Groen, en allen samen: geïnspireerd door de eisen van (o gruwel voor het VB) het ABVV.

De Vlaamse patroons blijken er nochtans gerust in te zijn dat al dit leuks hen niet te veel gaat kosten. Amper waren de verkiezingen voorbij of de Vlaamse patroonsorganisatie VOKA riep op om het VB bij de regeringsonderhandelingen te betrekken.

Die kapitalistische gemoedsrust is te begrijpen als je ervan uitgaat dat een rechtse partij het hoe dan ook niet al te nauw zal nemen met een sociaal programma, maar vooral als je kijkt naar de voorstellen die ze officieel bij het Planbureau hebben ingediend om dit alles te financieren.

De werklozen, die immers toch niet kunnen staken, zijn het eerste slachtoffer. Zo zou voor het VB de werkloosheidsvergoeding beperkt moeten worden in de tijd (2 jaar): voorspelbaar gevolg is dat vooral werklozen die moeilijk werk kunnen vinden (vb. te weinig gestudeerd of qua gezondheid niet in orde), moeten verhuizen naar het OCMW (leefloon) of de ziekteverzekering. Bovendien moet er voldoende lange tijd gewerkt worden (en hier verbleven zijn) om recht te hebben op enige uitkering van de sociale zekerheid. Velen, en niet alleen migranten, zullen uit de boot vallen.

Die redenering brengt ook mee dat elke regering die een besparing zoekt (en zo zijn er nogal wat) gewoon de wachttijd voor een werkloosheidsvergoeding nog langer kan maken dan die al is.

VRT mag geen dotatie meer krijgen, wat betekent: verdwijnen. Niet alleen veroorzaakt dat een sociaal bloedbad. Het betekent ook dat radio, TV en andere media nu volledig moeten overgeleverd worden aan de commercie.

Openbare diensten moeten “ontvet” worden. Iedereen schreeuwt om meer leerkrachten veiligheidspersoneel, verzorgend personeel (dat laatste wil VB grotendeels vervangen door mantelzorgers, i.p.v. deskundige openbare instellingen), …. Maar VB wil verder afslanken. Of waarschijnlijk zoeken zij vooral afdankingen in de administraties, op een moment dat er te weinig personeel is om fiscale fraude ernstig te bestrijden, controles uit te oefenen, … : dit punt kan wel geïnspireerd zijn door VOKA zelf.

En dan komt de aap uit de mouw: de dotaties voor alle middenveldorganisaties moeten afgeschaft worden, in de eerste plaats voor de vakbonden. Het gaat hier over de vergoeding die de vakbond ontvangt voor de uitbetaling van en dienstverlening aan de werklozen. Financieel straffen ze de vakbond hier hoegenaamd niet mee: de werkloosheidsdienst van de vakbond geeft soms meer uit aan die service dan er aan de vergoeding gewonnen wordt. De clou zit er natuurlijk in dat op die manier de band tussen die werklozen en de vakbonden dreigt verbroken te worden, waardoor de werklozen niet meer de syndicale informatie ontvangen, noch over hun persoonlijke situatie, noch over de algemene sociale problematiek: ze zijn overgeleverd aan zichzelf, geïsoleerd.

Eerder werden op de SAF-site al een paar antisyndicale staaltjes van de VB-sterren vermeld: zo organiseerde het KVHV van huidig VB-vertegenwoordiger Bart Claes in het begin van vorige regeerperiode een massale petitie tegen de stakingen die de vakbonden organiseerden tegen het sociaal afbraakbeleid. Zo ook roofden de Schild & Vrienden van huidig VB-afgevaardigde Van Langenhove op 1 mei 2018 in het Gentse vakbondsgebouw een ABVV-vlag, en verbrandden die openbaar.

Inderdaad: het VB is de doodsvijand van de vakbond.

In de geschiedenis zijn er nog voorbeelden van organisaties van extreemrechts die ogenschijnlijk een sociaal programma propageerden om in feite met het patronaat samen te werken. De meest leerrijke en gruwelijke voorbeelden dateren van voor WO II.

Begin jaren dertig was de nazi-straattereur in Duitsland volop aan de gang, met een mobiliserend sociaal programma. Op vraag van de centrale bankier, in naam van de financiële en industriële kapitalisten, benoemde de Duitse president Hitler tot kanselier. Vrij vlug werden alle partijen buiten de NSDAP (waaronder zijn coalitiepartner), en natuurlijk alle vakbonden, verboden. Weldra eisten de patroons dat de sociale eisen van de beweging ingetrokken werden. Dat deed Hitler vrij drastisch: de SA-leiding die drager was van deze eisen, werd uitgemoord.

In Italië was de toestand eigenlijk nog duidelijker: aanvankelijk terend op de sociale en morele ellende van de oudstrijders werd de fascistische militie uiteindelijk officieel opgericht op de zetel van de werkgeversorganisatie.

Vinden VB en VOKA dit misschien stichtende voorbeelden?

Fons Van Cleempoel